Ana Sayfa|Eğitim|Etkinlikler|Program|Çocuk|Anne Baba|Yazılar|Şiir-Öykü|Fotograflarla|Sergi|Müzik|İletişim

Neden Okul Öncesi Eğitim

Toplumumuzda ilköğretim  yaşına gelinceye kadarki çocukluk dönemi görmezden gelinir.Bu değerli zaman dilimi verimsiz ve boş geçirilir. Oysa çocuklarımız bir bebekken bile eğitilebilirler.

Okul öncesi dönemi kapsayan bebeklik ve çocukluk süreçlerini  0-3 ve 3-6 yaş şeklinde ayırıp, bu dönemdeki çocuklarımız için şunları söyleyebiliriz.

3 YAŞ

Çocuğumuz artık sosyal bir birey. Etrafını saran hayatın bir parçası olduğunun farkında ve yaşıtları ile tanışmak, birliktelik kurmak isteğinde. Dil gelişimindeki ilerleme diyalog için iyi bir başlangıç sayılabilir. Zaman zaman konuşmalarında takılabilir ama bu tatlı süreç uygun ebeveyn tutumları ile aşılabilir. Yeterince fırsat verildiği takdirde yemek yeme ve özbakım becerilerini kazanma gibi küçük kas gelişimini gerektiren etkinliklerde de başarı gözlenir.

4 YAŞ

Giderek sakinleşmeye gözlemlemeye başlayan çocuk sosyal hayatta eskiye oranla daha uyumlu ve kontrollü olmaya başlar. Dil gelişimi ve çevreye olan merakı her geçen gün artar ve sıkça sorular sorar.

5-6 YAŞ

Artık özbakım becerilerini tamamen yapabilecek, fiziksel ve küçük kas gelişimine sahip olan çocuk, gelişimine uygun fırsatlar verilmesi halinde bunları kendi başına yapabilir. Diş ve ağız temizliği, el ve yüz temizliği ve kılık düzenini sağlama, tuvalet ihtiyacını giderme vb. Sosyalleşme ihtiyacı artmıştır. Olayları sentezler. Nedenler ve niçinler onun için önemlidir, sorularına makul ve anlaşılır cevaplar almadıkça vazgeçmez.

6 yaşa kadar gelişimin yüzde 60’ı tamamlanır

Okul öncesi eğitimi; çocukların bedensel, psiko-motor, zihinsel, dil, sosyal ve duygusal yönden gelişmelerini, birey olmanın farkına varıp kişisel eğilimlerini keşfetmelerini ve temel alışkanlıklar kazanmalarını sağlamak amacı ile verilen eğitim süreci olarak tanımlayabiliriz. Birey olarak donatmak için bazen sabırsız, bazen otoriter, bazen geleneksel, bazen de teorik bilgilere dayanarak davrandığımız çocuklarımıza yeterince iyi örnek olabiliyormuyuz acaba? Sadece iyi temenniler ve iyi örneği tanımlama noktasında iseniz nafile, bu tutumunuzun zararı olur faydası olmaz. Kesinlikle ağaç yaşken eğilmeli aksi halde bükülmez ama kırılma riski çoğalır. Ebeveyn olarak hep isteriz ki büyüsün, okusun, kendini geliştirsin kocaman bir adam olsun. İyi ama neler yapıyoruz bu amaç için? Çocuğumuzun öğrenme gelişiminin yüzde 60’ını 6 yaş gibi tamamladığı gerçeğinden hareketle acaba onlara ne gibi alışkanlıkları miras bırakıyoruz? Çocuk mutlaka kendisine bir takım uğraşlar edinecektir, onu yönlendirmede geç kaldığımızda zorlamak ters tepki verebilir.

ana sayfa

 
SCRIPT language=javascript src="BILGEEV WEB\dosyalar/s_code.js" type=text/javaScript>